Urodzić by pożegnać

czwartek, 24 września 2020

poronienie, aborcja, żałoba, smutek, depresja, ciążaDla niektórych świadoma decyzja o chęci urodzenia śmiertelnie chorego dziecka jest niezrozumiała. Niezależnie od jej przyczyn decyzji tej nie należy krytykować ani oceniać. To wybór rodziców, którzy chcą przywitać swoje dziecko, zobaczyć, przytulić i pożegnać.

Wierzący w Boga będą pewnie szukać pocieszenia w jego miłości, życiu wiecznym i zawsze już będą modlić się za swojego Aniołka. Ateiści zechcą może poznać swoje dziecko tu – na Ziemi i wykorzystać czas, który będą mieli razem. To będą dla nich chwile pełne strachu i bólu, ale także bezwarunkowej miłości. W tym szczególnym czasie, pełnym wielu różnych, acz nierozłącznych emocji, potrzebować będą wsparcia, zrozumienia i akceptacji.

Rodzice dowiadujący się o letalnej wadzie płodu w istocie dowiadują się, że ich nienarodzone jeszcze dziecko nie dożyje porodu lub umrze wkrótce po nim i, że nie ma żadnej nadziei, aby stało się inaczej. W jednej chwili radość i duma, którą czuli z powodu powołania na świat nowego człowieka zmieniają się w rozpacz. Są całkowicie bezsilni wobec tragedii, która ich dotyka. Żal miesza się z nadzieją, ból ze złością. Zanim urodzi się ich dziecko, oni zaczną już przeżywać żałobę po nim.
W pierwszym momencie pojawia się niedowierzanie, rodzice nie dopuszczają do siebie myśli, że dziecko może być chore. Następnie szukają najlepszych lekarzy, jeżdżą na dodatkowe konsultacje – to faza gniewu. Kiedy jednak kolejne badania i opinie lekarskie potwierdzają wcześniejsze obawy, rodzice zaczynają się targować – zmienię się, będę lepszym człowiekiem. Mogą zwrócić się w tym momencie do Boga i prosić go o cud. Kiedy jednak ten się nie wydarza, rodzice powoli godzą się z tragedią, która ich dotknęła.
Pożegnanie dziecka w atmosferze pełnej miłości i ciepła, wykorzystanie czasu, który dla siebie mają, daje rodzicom wspomnienia, do których będą wracać całe swoje życie. I choć wspomnienie śmierci dziecka zawsze będzie bardzo bolesne to z czasem na myśl o jego spokojnej buzi, zaciśniętej piąstce czy małej stópce pojawi się również uśmiech, że dane im było ją w ogóle zobaczyć i ucałować.

Jeśli masz powody sądzić, że Wasze dziecko urodzi się chore – nie czekaj. Zgłoś się do psychologa, psychoterapeuty, fundacji świadczącej pomoc w tych szczególnych sytuacjach lub do hospicjum perinatalnego. Profesjonaliści pomogą pogodzić się z sytuacją, przygotować się do narodzin. Jeśli zdecydujecie się na pomoc którejś z fundacji, zapoznacie się wcześniej z personelem medycznym. Hospicjum dla dzieci otoczy opieką całą Waszą rodzinę, pokaże jak „normalnie” żyć w sytuacji, w której się znajdziecie. Podpowie jak wykorzystać czas, który będziecie mieli do dyspozycji, jak wypełnić go bezgraniczną i bezwarunkową miłością.

Karolina Kwiatoń
pedagog
Stowarzyszenie Psychorada.pl >


Jeśli Ty lub ktokolwiek z Twoich bliskich potrzebujecie pomocy w zakresie radzenia sobie ze stratą dziecka – zapraszamy do bezpłatnego kontaktu e-mail kontakt@psychorada.pl

poronienie, aborcja, żałoba, smutek, depresja



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chcesz mieć dostęp do większej ilości artykułów? Załóż bezpłatne konto i sprawdź co jeszcze zyskasz >>

 

Komentarze z Facebooka:

Napisz co myślisz - pytania i merytoryczne komentarze zawsze mile widziane!

Jak kupować? Wybierz produkt odpowiedni dla Ciebie Podaj nam swoje dane Dokonaj opłaty Aktywacja następuje w ciągu 24 godzin od momentu wpłaty środków

Jeżeli potrzebujesz natychmiastowej pomocy, zadzwoń pod numer alarmowy 112 (Polska) lub udaj się do najbliższej jednostki pogotowia ratunkowego lub policji. Możesz również skorzystać z bezpłatnego kryzysowego telefonu wsparcia. Numer dla dorosłych tel. 116 123 (14:00-22:00), dla młodzieży tel. 116 111 (12:00-02:00). Nasz serwis nie jest przeznaczony dla osób znajdujących się w sytuacji zagrożenia życia.