Gruba? Chuda? Czy w sam raz?

czwartek, 31 stycznia 2019

W następstwie presji społecznej i wynikającego z niej nadmiernego zainteresowania swoją sylwetką kobiety chcą upodobnić się do wizerunku, który jest obecnie promowany, a zatem wychudzonych kobiet, bogatych i najlepiej prowadzących życie na świeczniku. O ile naturalną potrzebą jest szukanie wzorców i autorytetów, inspirowanie się czyimś życiem, by stawać się lepszym człowiekiem, lepszym specjalistą w swoim zawodzie, by później odnosić sukcesy osobiste i zawodowe, tak wzorowanie się na osobach chorych, które świadomie zagrażają swojemu zdrowiu i życiu jest destrukcyjne.

Zaburzenia odżywiania, są według francuskich badań, trzecią co do częstości choroba przewlekłą u kobiet w wieku 15-19 lat. Zaburzenia rozpoczyna się w okresie nastoletnim, nawet 10-12 letnie dzieci mogą zacząć chorować. Najbardziej narażone na zachorowanie na którąś z powyższych chorób przejawiają dziewczynki i młode kobiety. Nie wszystkie dziewczynki łatwo godzą się na to, że zaczynają dojrzewać, że na ich biodrach gromadzi się nieco więcej tkanki tłuszczowej, ponieważ ich ciało przechodzi metamorfozę z typowo dziecięcej budowy w kobiece kształty i że jest to naturalny proces fizjologiczny. Do chorób na tle zaburzeń jedzenia należą jadłowstręt psychiczny czyli anoreksja, żarłoczność psychiczna czyli bulimia oraz zaburzenie z napadami objadania się.

Początek choroby związany jest ze współistniejącymi chorobami somatycznymi i psychicznymi (np. depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne). Skutki neuropsychologiczne zaburzeń odżywiania są najrzadziej badanymi spośród zaburzeń psychiatrycznych. W przeprowadzonych dotychczas badaniach zaobserwowano różnice w aktywności obszarów mózgu pomiędzy ludźmi zdrowymi, a osobami z diagnozą zaburzeń odżywiania, w zakresie uwagi, komunikacji pomiędzy strukturami zaangażowanymi w odbieranie informacji z różnych obszarów odpowiedzialnych za obraz ciała. Dlatego nie można rozpatrywać zaburzeń odżywiania tylko w zakresie odżywiania, ale również w otoczeniu współwystępujących chorób.

Młodzież jest szczególnie narażona na pogłębianie się choroby przez sam fakt, że jest uzależniona od pomocy rodziców czy to w zakresie transportu do specjalisty czy finansów na terapię, przez co mniej chętnie zgłasza zauważone występujące problemy swoim opiekunom. Szybciej podzielą się tą wiedzą z przyjaciółmi lub na formach internetowych, co przeważnie wzmaga chorobę.

Leczenie zaburzeń odżywiania należy zacząć jak najszybciej po zaobserwowaniu u siebie objawów. Szczególnie dotyczy to anoreksji, która leczona dopiero w wieku dorosłym jest trudniejsza i może przynieść gorsze wyniki. Jeśli problem ten dotyczy Ciebie, zapraszamy na konsultacje z psychologiem na skypie lub w gabinecie w Warszawie.

Aneta Styńska
psycholog

Chcesz mieć dostęp do większej ilości artykułów? Załóż bezpłatne konto i sprawdź co jeszcze zyskasz >>

 

Komentarze z Facebooka:

Napisz co myślisz - pytania i merytoryczne komentarze zawsze mile widziane!

Jak kupować? Wybierz produkt odpowiedni dla Ciebie Podaj nam swoje dane Dokonaj opłaty Aktywacja następuje w ciągu 24 godzin od momentu wpłaty środków

Jeżeli potrzebujesz natychmiastowej pomocy, zadzwoń pod numer alarmowy 112 (Polska) lub udaj się do najbliższej jednostki pogotowia ratunkowego lub policji. Możesz również skorzystać z bezpłatnego kryzysowego telefonu wsparcia. Numer dla dorosłych tel. 116 123 (14:00-22:00), dla młodzieży tel. 116 111 (12:00-02:00). Nasz serwis nie jest przeznaczony dla osób znajdujących się w sytuacji zagrożenia życia.