Dlaczego tak trudno zdiagnozować ADHD u kobiet i dlaczego kobietom jest tak trudno z tym żyć?
poniedziałek, 13 stycznia 2025
:: Konsultacje Skype online - umów najbliższy termin >
:: Diagnoza ADHD >
ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, jest zaburzeniem, które wciąż kojarzone jest przede wszystkim z młodymi chłopcami biegającymi po klasie i niezdolnymi do skupienia na lekcji. Ten stereotyp sprawia, że kobiety, które także cierpią z powodu ADHD, pozostają często niezdiagnozowane przez długie lata, a ich codzienność bywa pełna frustracji, wstydu i niezrozumienia.
Dlaczego tak się dzieje?
Kulturowe oczekiwania wobec kobiet
Kobiety od najmłodszych lat uczone są, że powinny być spokojne, grzeczne i zorganizowane. Ich zachowanie jest często oceniane surowiej niż chłopców. Jeśli dziewczynka ma trudności z koncentracją, nie pamięta o zadaniach domowych lub zapomina o ważnych sprawach, nie jest to zazwyczaj interpretowane jako możliwe objawy ADHD. Zamiast tego, słyszy, że jest "nieodpowiedzialna" lub "roztrzepana".
W dorosłości te oczekiwania nie znikają. Kobiety są często obciążone obowiązkami domowymi, pracą zawodową i wychowywaniem dzieci, a społeczeństwo wymaga od nich perfekcji w każdej z tych ról. Dla kobiety z ADHD oznacza to nieustanne zmaganie się z poczuciem winy, że nie spełnia oczekiwań, które inni zdają się realizować bez większych trudności.
Różnice w objawach ADHD u kobiet i mężczyzn
Objawy ADHD u kobiet często różnią się od tych obserwowanych u mężczyzn. Podczas gdy chłopcy częściej przejawiają nadpobudliwość i impulsywność, dziewczynki i kobiety mają zwykle bardziej wyciszone objawy, takie jak:
- trudności z koncentracją,
- zapominanie o codziennych obowiązkach,
- skłonność do nadmiernego marzycielstwa,
- wewnętrzne poczucie chaosu i przeciążenia.
Te subtelniejsze objawy są łatwe do przeoczenia, zarówno przez rodziców, nauczycieli, jak i specjalistów. W efekcie kobiety z ADHD często słyszą, że ich trudności wynikają z lenistwa, braku motywacji lub "taki już ich urok".
Maskowanie objawów
Wiele kobiet z ADHD rozwija z czasem umiejętność maskowania swoich trudności. Próbują kompensować swoje problemy z organizacją i koncentracją poprzez nadmierne planowanie, zapisywanie wszystkiego w kalendarzach lub aplikacjach, a także pracując znacznie ciężej niż inni, by osiągnąć podobne rezultaty. Maskowanie bywa skuteczne, ale jest niezwykle wyczerpujące i często prowadzi do wypalenia.
Konsekwencje późnej diagnozy
Brak wczesnej diagnozy sprawia, że wiele kobiet żyje przez lata z poczuciem, że coś jest z nimi "nie tak". Mogą doświadczać:
- chronicznego stresu i lęku,
- obniżonej samooceny,
- trudności w relacjach interpersonalnych,
- problemów w pracy z powodu trudności z dotrzymywaniem terminów czy organizacją.
Niektóre kobiety rozwijają dodatkowe problemy zdrowotne, takie jak depresja czy zaburzenia lękowe, które są wynikiem życia w ciągłym poczuciu niedopasowania.
Jak można to zmienić?
-
Edukacja społeczeństwa – Wa żne jest, aby zwiększyć świadomość na temat tego, jak ADHD wygląda u kobiet, zarówno wśród specjalistów, jak i w społeczeństwie. Edukacja powinna uwzględniać różnorodność objawów i ich wpływ na życie codzienne.
-
Lepsze narzędzia diagnostyczne – Kwestionariusze i testy diagnostyczne powinny być dostosowane do płci, uwzględniając różnice w objawach.
-
Wsparcie psychologiczne i terapeutyczne – Kobiety z ADHD potrzebują wsparcia w rozwijaniu strategii radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami oraz pracy nad samoakceptacją.
-
Przeciwdziałanie stygmatyzacji – Ważne jest, aby społeczeństwo przestało oceniać kobiety przez pryzmat stereotypów i zaczęło dostrzegać, że ich trudności są wynikiem rzeczywistych zaburzeń neurologicznych, a nie braku starań.
Zrozumienie, dlaczego ADHD jest tak trudne do zdiagnozowania u kobiet, wymaga spojrzenia na problem z wielu perspektyw – biologicznej, kulturowej i społecznej. Ważne jest, aby kobiety z ADHD otrzymywały wsparcie i zrozumienie, które pozwolą im lepiej radzić sobie z wyzwaniami, jakie stawia przed nimi codzienność. Ważna jest edukacja i świadomość, że ADHD to coś więcej niż dziecięcy problem z nadpobudliwością – to złożone zaburzenie, które może dotykać każdego, niezależnie od płci.
Skontaktuj się z nami już dziś – wspólnie stworzymy przestrzeń, w której każdy może czuć się bezpiecznie.
👉 Diagnoza ADHD podstawowa lub diagnoza rozszerzona o test osobowości MMPI >
👉 Konsultacja wstępna >
Do zobaczenia po drugiej stronie
Alicja Krawczyk
mgr psychologii
Terapeuta SFBT
Więcej artykulów na temat autyzmu, ADHD i zespołu Aspergera:
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej – ADHD
Autyzm i ADHD – co mają ze sobą wspólnego?
Czy ADHD to dar czy przekleństwo?
Jakich trudności z motywacją doświadczają osoby z ADHD?
Życie osoby z ADHD...
Diagnoza ADHD w dorosłości a proces żałoby. Czemu tak się dzieje?
Dlaczego tak trudno zdiagnozować ADHD u kobiet i dlaczego kobietom jest tak trudno z tym żyć?
Na co zwrócić uwagę w rozpoznaniu ADHD?
Co odróżnia ADHD od Borderline?
Jesteś rodzicem dziecka z ADHD – jak możesz dbać własne emocje?
Jak wygląda świat oczami dziecka z ADHD?
Dlaczego dziecko z ADHD nie słucha? To nie jest brak szacunku!
Dlaczego dzieci z ADHD mają niską samoocenę?
ADHD a kłopoty ze snem – dlaczego dzieci i dorośli z ADHD mają problemy ze spaniem?
Związek z osobą neuroatypową – zrozumienie zamiast frustracji
Jak ADHD wpływa na relacje?
ADHD a miłość – jak wpływa na związki?
Jak wspierać bliską osobę z ADHD?
ADHD a planowanie dnia – jak ujarzmić chaos?
Jak radzić sobie z paraliżem decyzyjnym?
Relaks z ADHD: Co może pomóc?

